Manuka komt uit dezelfde familie als de Australische 'tea-tree' en staat ook wel bekend als de Nieuw Zeelandse 'ti-tree' of Manuka olie. De nectar die door bijen uit de Nieuw Zeelandse Manuka bloemen wordt verzameld en omgezet in honing, heeft unieke eigenschappen.

Hoe werkt de honing?
Elke honingsoort bevat een enzym “glucose oxidase”, dit zet glucose om in gluconzuur en waterstofperoxide. Het enzym is afkomstig uit de voedselsapklier van de bij. In pure honing doet dit enzym praktisch niets. In verdunde oplossing wordt het enzym actief en ontstaat waterstofperoxide. Je mag de honing daarom niet opwarmen, anders maak je het enzym kapot. Dat verdunnen doe je zelf! Als je het inneemt, verdun je de honing met je eigen speeksel.

Al sinds 25 jaar bestudeert Prof. Peter Molan, directeur van “the Honey Research Unit of the University of Waikato”, de werking van Manuka honing.
Nadat prof. Molan de waterstofperoxide onttrokken had aan diverse soorten honing ontdekte hij dat alleen nog de honing van Manuka en van slangekruid een antibacteriële werking hadden.

De activiteit van Manuka honing kan worden aangegeven met MGO™ (Methylglyoxal) of UMF (Unique Manuka Factor) Zo heb je bijvoorbeeld MGO™ 100, 250, 400, 550 wat aangeeft hoeveel mg. Methylglyoxal per kg. aanwezig of UMF 5+, 10+, 15+, 16 +, 20+ en 25+. Hoe hoger het getal, hoe sterker de werking. Het verschil in beide is niet groot. MGO™ geeft namelijk aan hoeveel werkzame stof er minimaal per kg. aanwezig is. UMF geeft de concentratie aan.

De ingrediënten van Manuka zijn daarnaast: glucose, fructose, melkzuur, vitamine C, niacine, riboflavine.

Mensen die suikerziekte hebben, kunnen over het algemeen de honing wel uitwendig gebruiken. Bij inname wordt geadviseerd eerst de huisarts of behandelend arts te raadplegen.

Daarnaast zijn er producten zoals shampoo, lippenbalsem, crèmes en reinigers beschikbaar voor huid- en haarverzorging.

Klik voor meer informatie op deze link: Producten.

.